ในที่สุดก็ได้อัพ เหนื่อยค่ะ= ="

คาดว่าต้องแบ่งเป็นหลาย ๆ พาร์ทเพื่อคุณผู้อ่าน (และข้าพเจ้าด้วย)

เพราะ...รูปเยอะโฮก!!!~ (ถึงแม้วันหลัง ๆ จะแทบไม่มีก็เหอะ- -")

ฉะนั้น...รูปเยอะมาก โปรดระวังเน็ตตายนะคะ= ="

.

วันที่ 9 เมษายน

วันนี้ออกตอนเที่ยงค่ะ กะว่าไปพักค้างคืนที่อุทยานแห่งชาติตากสินมหาราชก่อน เพราะอยู่ที่จังหวัดตาก ครึ่งทางพอดี-O-

ไปถึงก็เย็นแล้วอะนะ-w- เกือบไม่มีข้าวเย็นให้กินเพราะไปตอนหน้าร้อน ไม่มีใครมาพัก

ตอนกลางคืนก็ไปคุยกับพวกเจ้าหน้าที่ แล้วก็ไปนั่งอ่านการ์ตูน+ดูทีวีในที่ทำการ (มีการ์ตูนให้อ่านเป็นตั้ง ๆ แหนะ=[]=!!)

.

วันที่ 10 เมษายน

ตื่นขึ้นมาแต่เช้าฮะ- -" เตรียมตัวเก็บของลงเขาไปต่อ= ="

ก่อนจะหันไปเจอกับ...

นกยูงสองตัว=[]=!!

เดินดุ่ม ๆ หาไรกินตามอัตภาพ-.-

เอาตอนกำลังแพนหางไปดู เย้ว~~

ธันวา หมีประจำอุทยานฮะ...ไปถ่ายตอนกำลังกินอาหารอยู่-w-

พอเตรียมตัวเสร็จก็ขึ้นต่อไปที่เชียงราย ไปนอนภูชี้ฟ้ากัน>_<

ขึ้นเขาตรงทางน้ำตกภูซาง ทางแคบเป็นบ้า= =" เสียวชะมัด...

พอไปถึงก็ขึ้นไปดูที่ตัววนอุทยานก่อน...แน่นอน ไม่มีคน-.-

เลยลงมาที่หมู่บ้านข้าง ๆ (เอ...ชื่อไรนะ ลืม>_<) ก่อนจะได้ห้องพักตามระเบียบ~

แต่...น้ำมันจะหมดครับท่าน- -"

แถวนั้นก็ไม่มีน้ำมัน ลงไปหาทางหางดง กว่าจะได้ปั๊มก็เกือบถึงหางดงแล้วอะ- -"

สามสิบกว่าโล...เขาอีกต่างหาก จอร์จo_O!!

พอตอนขึ้นมา เกือบถึงละ...

พายุมา=[]=!!!

ขับรถมาถึงร้านอาหารของบ้านพักทันที ตอนนั้นห้าโมงเย็นแต่มืดอย่างกับสองทุ่ม โอ้...

ฝนก็ตกหนัก ลมก็แรง

ไป ๆ มา ๆ...เฮ้ย=[]=!! ลูกเห็บตก!!!

(รถฉานนนนนTOT)

ดีที่ตกแป๊บเดียว แล้วลูกก็เล็ก รถเลยไม่บุบ โธ่...รถลูกแม่T^T

ฝนตกหนักเป็นพายุไปเกือบชั่วโมง พอถึงตอนหกโมงเย็นก็หยุด ฟ้าสว่างอย่างกะไม่เคยตกมาก่อนเลย= ="

ที่สำคัญ...ตอนนอนต้องห่มผ้าห่มด้วยแหละ หนาวมาก ๆ เลย=[]=!!

...นี่มันหน้าร้อนเรอะ- -"

.

วันที่ 11 เมษายน

ตื่นตั้งแต่ตีห้าเพื่อจะไปดูทะเลหมอกตรงภูชี้ฟ้า

ทางที่พักเขามีรถมาให้ ก็มีพวกเรา กับคนอื่น ๆ อีกตั้งหลายคน (หนึ่งในนั้นไปหลบฝนที่ร้านอาหารเหมือนกับเราด้วย=w=)

จากที่จอดรถ ต้องเดินขึ้นไปอีก...โอ้ว...ทำไมมันไกลเยี่ยงนี้

กว่าจะถึง เกือบตาย= ="

แต่ก็สวยมาก ๆ เลยค่า>_<

วิวระหว่างทางขึ้น-w-

ยอดเขาแล้วคร้าบ!!!~

ภูเขากับสายหมอก อา...

มุมถ่ายรูปด้านล่าง เห็นหน้าผาชัดแจ๋ว*_*

ทางเดินขึ้น จอร์จ=[]=!!

ป้าย!!!~>_<

ทางขึ้นจากลานจอดรถ แล้วก็ร้านค้า (ปกติคนเยอะกว่านี้นะ= =")

หมู่บ้านจ้า...ถนนที่เห็นนี่เป็นเส้นหลักนะ

ลานจอดรถกลางหมู่บ้าน

ที่พักเราเอง!! (มีแอบโฆษณาด้วย=[]=!!)

มองจากด้านบนบ้าน^^

หมู่บ้านระหว่างทางลง

หมู??

แล้วก็ลงมาแวะภูซางซะเลย ไหน ๆ ก็ผ่านแล้ว-w-

น้ำตกภูซางจ้า^O^

น้ำตกกับป้าย-w-

ข้าง ๆ ตัวน้ำตกมีทางขึ้นไปดูต้นน้ำได้ ก็เลยเดินขึ้นกันซะเลย>O<

ต้นไม้ที่เต็มไปด้วยรังผึ้ง=[]=!! (แว้ก ลืมกลับรูป- -")

ทางเดินไปดูบ่อน้ำผุด-.-

บ่อน้ำร้อน!!

ลืมบอกไปว่า น้ำตกภูซางมันเป็นน้ำตกอุ่นเน้อ-w-

พอลงมาได้ ก็ขับเลยไปเชียงแสนนิดหน่อย ไปดูหอฝิ่น เสียใจด้วยนะคะ...เขาไม่ให้ถ่ายรูป

อยากจะบอกว่า หรูมาก=[]=!!

เป็นพิพิธภัณฑ์ที่น่าเที่ยวมาก ๆ ข้างในจัดได้สวยดี มีความลึกลับน่าสนใจด้วย>_<

แต่ตอนแรกที่เริ่มเข้า...เราก็ใจฝ่อแล้วอะ

มันจะเป็นอุโมงค์ยาว ๆ ตัดลอดเขาไปโผล่อีกตึกหนึ่ง

เอ...อาจจะไม่เข้าใจ

ตรงนี้เป็นอาคารทางเข้านะ จะเห็นมีภูเขาอยู่ด้านหลัง น่านแหละ หลังภูเขาจะเป็นตึก

เผอิญในอุโมงค์นั้นเขาเปิดไฟมืด ๆ รอบข้างผนังทำเป็นคล้าย ๆ ก่ออิฐเก่า ๆ แล้วก็มีรูปปั้นนูนจากผนังเป็นเหมือนคนที่อยู่ในขุมนรกหวีดร้องเป็นระยะ ๆ...

แถมเปิดเสียงหลอน ๆ อีก...

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกก (โรคกลัวความมืดกำเริบ)

ท่านพ่อกับท่านแม่ก็เอาแต่เดินช้า ๆ ชื่นชมรูปTOT

กว่าจะพ้นอุโมงค์ เกือบเป็นลมตายคาถ้ำ- -" อยากตายยยยยยยย

แต่ก็ดีนะ ข้างในจัดได้เยี่ยมมาก ๆ แนะนำให้ไปดูกัน^O^

พอออกมาก็แวะริมทาง ถ่ายรูปนิด ๆ หน่อย ๆ-w-

พระ...เอ่อ...รู้สึกว่าจะทำให้สี่ประเทศนะ- -"

มองจากถนนจ้า เห็นตุงชัดแจ๋ว*_*

พอเที่ยวเสร็จก็กลับไปนอนในตัวเมืองเชียงราย เป็นหอพักนะ- -" (แต่ดีอย่างกะโรงแรมแหนะ= =") ก่อนจะหนีเที่ยวไนท์บาซ่าร์เชียงราย

ของก็เยอะดี แต่ไม่ได้ซื้ออะไรกลับมาเลย- -"

ที่น่าโมโหคือพวกมอไซด์ของเชียงราย จอดปิดทางรถวิ่ง (เข้าไปจอดรถ) หมดเลย แถมไม่มีใครคิดช่วยขยับอีก ชิ- -^

กลับมาก็ดึกละ นอนหลับ ฟี้~~ (ก่อนนอนดูคุณปลื้มด้วย ฮ่า ๆ)

.

พอก่อน ยาวโฮก...

วันหลังจะมาอัพใหม่นะ เหนื่อยจะแย่ละ= ="

โชคดีจ้า^^

.

Edit : เปลี่ยนธีมมาจ้า-w-

เป็นท้องฟ้าอะนะ เรียบง่ายมาก= ="

เห็นคนอื่น ๆ เขากำลังบ้าท้องฟ้ากันอยู่ตอนนี้ ก็เลยเอาบ้าง (กร้าก~)

ส่วนวันพรุ่งนี้อาจจะไม่ได้เข้ามานะ เพราะไปซื้อของที่เทเวศร์

แล้วเจอกันใหม่จ้า>_<~~

.

ปล.ยังสมัคร TTF ไม่ได้เลย แง้~~ อนาคตแฟนคลับของเราคงหายไปตลอดกาล...(เว่อร์ ๆ)